Met de vinger op de knip leven is maar moeilijk aan mij besteed (maar het moét, het moét). Ik doe nochtans mijn best en probeer altijd koopjes te doen. Sommige aankopen kon ik niet uit de weg gaan wegens hoogstnoodzakelijk; een strijkplankhoes, een nieuwe pan, nog een paar triviale huishoudzaken en ... een nieuwe winterjas.

Mijn vorige zou aan zijn vierde winter gaan beginnen, maar was opvallend dunner geworden door gebruik. Ik voelde me er gewoon niet meer zo goed bij. Alleen is een winterjas best prijzig en had ik in dat 'prijzige deel' van de aankoop geen zin. Ik ging op zoek naar een winterjas en botste op de collectie van CKS. Een oversized coat zag ik wel zitten. Met de keuze uit een grijze, roze en gele variant raakte ik even de kluts kwijt. De gele viel al gauw af, omdat ik al een geel regenjasje heb. Kwestie van niet aan overkill te doen. Verteerd door twijfel vertelde ik enkele collega's over de jas. Zij hebben me verzekerd dat de roze me het leukst zou staan. Ik heb hen op hun woord geloofd en ging voor roze.

Het lief keek even vreemd op, maar is er ondertussen al aan gewoon en noemt me elke keer ik hem draag 'suikerspin', of 'bonbon'. En daar heb ik geen probleem mee :-).

Liefs,
Annelies

ps: de foto's werden gemaakt door Laurein. Het was vre-se-lijk koud toen, dus bewondering voor haar volharding is zeker niet misplaatst.

Ik vond het nog wel eens tijd voor een update. Niet speciaal ééntje over ons huis of over ons huwelijk, maar wel 'gewoon zomaar'. Een gewone update, dus. Want zelfs al loopt de renovatie van ons huis àllesbehalve zoals gepland, ik kwam gelukkig nog wel wat moois tegen ook in deze septembermaand.

Degenen die me op Instagram volgen, zagen de volgende foto's misschien al wel verschijnen. Maar nu geef ik er een beetje meer uitleg bij.

Op zaterdag 10 september volgde ik bij Huis 5 in Diest een bloemenworkshop, gegeven door Annelies van Atelier Stek. Een béétje denken, maar vooral doen. Het was fijn om me even te kunnen storten op iets dat helemaal nieuw was en ondanks het gebrek aan ervaring toch een mooi resultaat heeft. Ik was wel één van de stoutste leerlingen van de klas, want mijn tater stond niet stil tijdens de workshop. Al zat de aanwezigheid van mijn grappige, lieve nichtje daar ongetwijfeld ook voor iets tussen. Tot onze 18 jaar zagen we elkaar haast elke dag, en nu is dat heel wat minder. We beloofden elkaar meer te gaan daten, en die bloemenworkshop als eerste date kon al meteen tellen.

Het weer, de hitte - alweer schrijf ik over het weer, o cliché - was begin deze maand ondraaglijk op ons appartement. Ik kon bijnà huilen, werd bijnà gek van frustratie. Ik ben niet gemaakt voor zo'n zomerse uitspattingen. Mijn kledingrekje naast ons bed wees me er elke dag opnieuw op hoe graag ik nog een keertje mijn gele jas zou dragen. Gelukkig is het ondertussen alweer wat frisser. Ik, het scandinavische type. For real.

Opeens, helemaal uit het niets, werd ik gek op spelt-crackers. 's Ochtends, 's middags. Ik zou ze altijd wel kunnen eten. En deze lekkere versie met geitenkaas, confituur en aardbeien maakte ik uit noodzaak toen onze ijskast bedroevend leeg was. Ik vond het alleszins een succes. Deze combi is het zo waard nog gemaakt te worden. Mm.

Op 5 november vorig jaar tekenden wij de compromis van ons huis en de bedragen die sindsdien onze rekening verlaten zijn hallucinant hoog. Ik nam me een klein jaar geleden al voor bewuster om te gaan met geld. Het lukt me aardig, al kan het nog beter. Dit shirtje kocht ik deze maand bijvoorbeeld nog. En ik vind het prachtig. Alleen... kom ik elke maand wel minstens één prachtig 'iets' tegen. In oktober ga ik de uitdaging aan enkel geld uit te geven aan het hoogstnoodzakelijke. Spannend, maar ik geloof dat ik het kan.

In Lier opende er eind augustus een nieuwe koffiebar, Feliks. Heel erg lieve uitbaters en fantastisch goeie koffies, geserveerd als pareltjes, en met exotisch klinkende namen. Ik ben verkocht. Ik kwam er al minstens elke week sinds het schooljaar bezig is. Want elke leerkracht heeft recht op goeie koffie.

De afgelopen zaterdagnamiddagen brachten het lief en ik door op zoek naar vloer en parket. We zaten al uren samen in de auto. In dit hele renolvatie-avontuur hebben we het grote voordeel dat we helemaal dezelfde smaak en visie hebben. Ik kan alleen maar hopen dat dat de komende maanden zo ook blijft. Thumbs up!

Next up: Oktober.

Liefs,
Annelies

Vorige week bezocht ik Leuven met Laurein (je weet wel, van de Endwood blog). We hadden op voorhand uitgestippeld waar we overal wilde langsgaan. Met een lijstje must-see's in de hand trokken we door de binnenstad van Leuven. Omdat we best ambitieus waren en heel wat van dat lijstje wilde afstrepen, namen we in het station twee Blue Bikes, kwestie van ons iets sneller te kunnen verplaatsen.

Wat de hotspots betreft die we bezochten, zou ik even afwachten tot er wat over verschijnt op Laureins blog, want ik maakte geen foto's ;-)... Maar zij gelukkig wel en dat maakt dat ze ook van mijn zonnige outfit die dag een paar foto's kon maken.

Mijn jurkje is van Soaked in luxury. Ik kocht het eigenlijk al een hele tijd geleden met 't idee dat het misschien wel wat zou zijn om aan te doen voor de trouw van mijn nichtje. Maar eeuwige twijfelaar als ik ben, wilde ik voor die speciale gelegenheid toch iets anders. Ik ben dit kleurrijke jurkje dan maar meteen beginnen dragen.

Mijn vestje is van CKS en een soldenkoopje. Ik had het al langer op het oog - ik vond de kleur zo mooi -  maar met ons huis-in-wording is prioriteiten stellen mijn middle name geworden.Ik bleef het weerstaan, maar nu, aan de helft van de prijs, vond ik dat het echt wel kon. Voilà.

Tot slot dan nog iets over mijn staartje. Nee, dat is niet te koop, ergens ;-)... Maar nu ik mijn haar weer wat liet groeien, na 6 jaar kort(er) haar te hebben gehad, is het wel weer helemaal nieuw voor mij om staartjes te maken. Ik moet echt wennen aan het zicht, want ik heb - in alle eerlijkheid - best wat issues met mijn oren. Kort haar was een ideale oplossing om die oren te bedekken, maar met dat staartje nu valt er nog weinig te bedekken. En uiteindelijk wen ik daar vast ook wel weer aan. Het lief is alvast een fan.


Liefs,
Annelies

Ik ken de Sienna boutiques in Antwerpen al langer dan vandaag. Toen ik nog in Antwerpen studeerde, ging ik me er heel regelmatig vergapen aan de leuke jurkjes, rokjes en shirtjes waarvan ik heel zeker wist dat ze een aanwinst voor mijn garderobe zouden zijn. Aangezien ik nu niet meer in Antwerpen woon, kom ik er minder frequent, maar de online Sienna Goodies-webshop maakt het live-gemis goed.

Toen er vroeg in het voorjaar een derde winkel opende, kon ik er niet snel genoeg bij zijn om te gaan kijken. De jongste Sienna-telg heet Sienna&Faye en er wordt - uiteraard - heel veel moois verkocht.

Met de solden voor de deur kwam er wat plaats vrij in die laatste winkel, waardoor er besloten werd om op de eerste verdieping, waar voorheen de collectie van Des petits hauts hing, enkel leuke zomerjurkjes en vakantie-minded outfits te verkopen. Dat ik daar instant blij van werd, hoef ik allicht niet echt uit te leggen. Tijdens een kijkje op die eerste verdieping viel mijn blik meteen op een blauw off shoulder-jurkje. Na wat getwijfel - want zo vaak doet de gelegenheid zich toch niet voor het te kunnen dragen - ging ik toch overstag. En daar was ik de afgelopen dagen wel héél dankbaar om. Met een temperatuur van 33° op ons appartementje was dit jurkje exact wat ik nodig had. Dat verdiende dus wel nog eens een outfit-postje op de blog.

De foto's werden gemaakte door de lovely Laurein van Endwood blog.

Liefs,
Annelies

Het is op 4 dagen na alweer een maand geleden dat ik wat schreef. Bijna een eeuwigheid, dus ;-). Nochtans heb ik héél veel ideeën in mijn hoofd en hoop ik de komende weken dus veel meer te posten dan de afgelopen tijd. Over ons huis, over onze vakantie, over musthaves, over Geel, over liefde voor mijn camera en over ons huwelijk volgend jaar. Yep, it's happening.

Maar misschien is het voor nu geen slecht idee om te beginnen met een update, want hoewel ik hier weinig van me liet horen, zette ik wel een aantal fotootjes op Instagram - ik word hoe langer hoe meer een fan. En die fotootjes laat ik hieronder graag nog eens zien, met extra uitleg, natuurlijk.

In ons huis schiet het momenteel niet op. Wij hebben voor even alles gedaan dat we kunnen. Nu zijn de grotere spelers aan zet. Alleen beloven die graag veel zonder dat altijd waar te maken. Vervelend als je, zoals ik, naïef bent en altijd gelooft wat gezegd wordt. Natuurlijk hoor je wel vaker dat ook dat wachten, aandringen en geduldig zijn bij (ver)bouwen hoort, maar ik koesterde toch een sprankeltje hoop dat dàt bij ons niet waar zou zijn. Toch blijf ik hopen dat het uiteindelijk wel zal vorderen aan een tempo dat wij aanvaardbaar vinden. In de tussentijd blijf ik inspiratie op doen en .... lobbyen, vooral dat.

Een reden waarom ik de afgelopen weken zo weinig postte, is misschien omdat ik van 3 koppels het huwelijk mocht fotograferen. Drie zaterdagen vol liefde. Dat was me wat. Ondertussen ben ik begonnen aan het bewerken, zodat ik die mooie koppeltjes snel al hun foto's kan bezorgen. Er zullen ook over hen blogpostjes volgen. Liefde moet gedeeld worden, toch?

En zonder het echt te beseffen kwam de vakantie op kousenvoeten aangeslopen. Yay. Geen grootse plannen hier - renoveren is al groots genoeg - maar wel op zoek naar veel kleine gelukjes. Mijn nieuwe witte Teva-sandalen horen alvast thuis in dat gelukjes-rijtje.

Afgelopen week bezocht ik Antwerpen met mijn ouders. Ik zie mijn ouders best vaak, maar zo van die uitstapjes staan zelden op de agenda. Dat maakte het extra speciaal. De laatste keer dat we met ons drieën door Antwerpen kuierden, dateert van mijn eerste jaar aan de universiteit in 2008. Dat lees je goed; 2008. Waar is al die tijd naartoe? Time to catch up. We lunchten bij Kaffeenini op 't zuid. Stiekem ga ik daar het liefst langs als ik dan toch in Antwerpen ben. Mijn bagel crush wordt er - letterlijk - gevoed en de koffies zijn er zalig.

Als echt papa's kindje droeg ik speciaal voor dat uitje mijn "Fille à papa"-sweater van DE Paris. Wat zit die trui zàlig. Dat wordt er zo ééntje waarvoor ik moet plannen wanneer ie gewassen kan worden ;-).  En mijn papa? Die is fier.

Op 1 juli zette ik de vakantie in met een yogales. Ik had een tijdje geleden al beslist dat ik dat graag een keer wilde proberen, dus voila. Na één les is het natuurlijk moeilijk beslissen of het echt iets voor mij is, maar over een paar weken en na een paar lessen moet ik dat zo ongeveer wel weten. Na die eerste yogales lunchte ik bij de living in Geel. Daarover schreef ik vorig jaar al iets. Het blijft er goed vertoeven.

Op zondag gingen het lief en ik een ijsje eten. Herenigd na een weekendje apart.

Tot slot bezocht ik nog een vriendin die in Brussel woont. We gaan volgend jaar allebei op dezelfde dag trouwen. Ik en het lief in België, niet te ver van de deur, zij en haar lief in Polen. Jammer dat we er niet zullen bij zijn op elkaars speciale dag, maar eigenlijk ook wel leuk dat we samen kunnen aftellen.

Hopelijk hadden jullie het de afgelopen weken ook naar jullie zin en kunnen jullie in de komende weken ook op zoek gaan naar gelukjes?

Liefs,

Annelies

Beauty-bloggen maakt nog geen deel uit van mijn vaste blogroutine en ik heb zo het vermoeden dat dat zo zal blijven. Ik ben geen nagellak-addict, noch test ik alle weken nieuwe oogschaduw uit en nog nooit in mijn leven kocht ik een wenkbrauwpotlood om die eyebrows van mij meer cachet te geven. Dus, ... ik zou snel uitgepraat zijn. Maar voor producten die een vast plekje wisten te veroveren op het plankje in mijn badkamerkast maak ik graag een uitzondering.

In de winter schreef ik al over mijn winter essentials - en dat postje kan je hier herlezen - en nu waag ik mij graag aan een overzichtje van een aantal summer items die ik niet zou kunnen missen.

Mijn huid en ik zijn niet altijd de beste vrienden. Ik heb last van roodheid, acne en sinds kort ook van rimpeltjes. Yep, it's happening. Op mijn gezicht smeer ik in de zomer dus een factor 50 voor een acne-gevoelige huid, maar mijn armen en benen hebben - na de eerste zon gezien te hebben - genoeg aan een factor 20. Deze zonnecrème van Rituals ruikt heerlijk. Na het zonnen en zwemmen gebruik ik een lekker zacht zeepje van Avène en een nog zachtere crème van Vichy (ik ben en blijf een Vichy-fan!).

Eveneens van Rituals gebruik ik een hair spray. Mijn haar licht altijd op in de zomer (ik blij, het lief nog blijer - vraag me niet waarom...), maar kan in combinatie met zwembadwater wel eens een groenige schijn krijgen. Met deze UV-protecting spray kan ik dat voortaan vermijden. Amen to happy hair!

Tot slot houd ik mijn voeten graag zacht en Hema heeft héél betaalbare, heerlijk ruikende producten om me daarbij te helpen.

Ik kan al niet wachten om al deze producten in mijn toilettas te proppen en op vakantie te vertrekken.... Alleen moet ik nog even geduld hebben tot dat moment.

Liefs,
Annelies

Zonder het goed te beseffen en vooral zonder het te voelen (wat was het koud), maakte de maand mei haar intrede.

Ik vertrok eind april op eindejaarsreis met enkele leerlingen en twee toffe, grappige collega's. Net als vorig jaar mocht ik daar de stad verkennen tijdens de schooluren. I love my job! Dit jaar besloot ik mijn camera niet mee te nemen, maar stelde ik het met de camera van mijn gsm en de geweldige app die VSCO-cam is. De meeste van de volgende fotootjes plaatste ik de afgelopen dagen op Instagram, maar hier krijgen jullie er meer uitleg bij :-)!

Enjoy!

Op zaterdag 30 april stond de wekker om 3u 45 (au!), maar deze 'orange morning essentials' - zoals ik ze zelf noem, hielpen mij er helemaal door. De pep start-crème van Clinique is een must als je er vroeg uit moet en je ogen er nog uitzien alsof ze uren lang naar een televisiescherm moesten staren. Met dit zalfje met vitamine c-extract ben je in no time wakker - of zie je er op zijn minst zo uit ;-).

Ook de breakfast-boxes van Delhaize zijn een zàlige oplossing als je te weinig tijd hebt om te eten of je ontbijt nog wil uitstellen voor onderweg.

Op zondag 1 mei werd er ook in Rome hard gevierd. Leuk allemaal, maar daardoor waren we wat beperkt in onze dagplanning. We wisten dit op voorhand en planden een sportieve fietstocht langs een stukje van de enige echte Via Appia.

Op maandag bezochten we het Vaticaan en deze mooie trap aan de uitgang van het museum stal al elke keer mijn hart.

Eens weer thuis lag er best wat werk te wachten op mij. Gelukkig vind ik het af en toe echt zalig om het huishouden te beredderen. Daarnaast werkten we ook heel wat in ons huis, dat er - ondanks de ijver - steeds minder als een huis gaat uitzien, haha. Zovéél dank aan de lieve (schoon)papa's, (schoon)zussen en broers die al mee de handen uit de mouwen kwamen steken. En zoveel bewondering voor mijn handige lief! 

Ik zou willen dat ik ook een fotootje kon posten van onze werf, maar ik vind er weinig fotogeniek aan, dus wacht nog even af... We're getting there ;-).

Aangezien we de zon meebrachten uit Italië liep ik de afgelopen dagen ook nog rond in blote benen.

En ook al zijn we hard aan het werk, toch maakten het lief en ik ook tijd voor elkaar. Gelukkig maar. IJsjes eten bij een ijszaak in onze toekomstige straat (luckiest girl in the world), cocktails nippen op de markt van Geel en 's avonds uitgeteld in de zetel hangen na een dagje werken in het huis. 

Dit badpak van Etam en strandvestje van Veritas kocht ik al een tijd terug , en hoewel ik ze gewoon zomaar wel even aantrok, heb ik ze opnieuw opgeborgen. 'Niks doen' staat even niet op de agenda...

Zondag werkte ik voor school, maar als ontspanning mocht ik van mezelf een fietstochtje maken. Aangezien wij een huis kochten in Geel (geboren en getogen) en ik ervan overtuigd ben dat ik daar het gelukkigst zal zijn, wil ik deze zomer ook jullie laten zien waarom ik zo van Geel houd. Ik wil op zoek gaan naar die plekjes die mij blij maken als ik er passeer en die Geel mee maken tot wat het is, voor mij alleszins. Deze foto van het roze huisje is de eerste in de reeks... Een uitgebreide post met vooral veel beeld volgt deze zomer.

Hopelijk konden jullie ook zo genieten van het mooie weekend?!

Liefs,
Annelies