Het is nu drie maanden geleden dat we ons in het avontuur stortten dat een huwelijk heet. En wat die dag teweegbracht, laat zich nog steeds alle dagen voelen.

In 2017 denderden wij tot nu toe aan een hoge snelheid door onze eigen levens. We verbouwden aan een heel strak tempo, deden een positieve zwangerschapstest, verhuisden naar een "niet-zo-af-huis" en zeiden 'JA', op ons, op een leven samen. Heftig allemaal, maar mijn vrees dat ik misschien niet van elk aspect zou kunnen genieten omdat er zich alweer een volgend avontuur aankondigde, bleek gelukkig onterecht. Na die verbouwing was dat huwelijk namelijk een welgekomen beloning voor het harde werk, en een bekroning voor de relatietest. We geloofden op voorhand niet echt dat er veel zou veranderen door elkaars man en vrouw te worden, maar toch heeft dat ja-woord meer impact gehad dan gedacht. Onze huwelijksdag was magisch; overal waren er mensen die we graag zien, met lachende gezichten en lieve wensen.

En hoewel de voorbereiding soms een uitdaging was - toegegeven; ik deed dat voornamelijk alleen, terwijl mijn man zich voor 100% op ons huis stortte - heb ik er toch van genoten om ons huwelijk vorm te geven zoals wij dat wilden. En dat had niet gelukt zonder alle fantastische mensen waarmee we samenwerkten.

Ik startte met een Pinterest-bord en kreeg de raad om wedding vendors te kiezen waarvan je wéét dat die geen extra uitleg nodig hebben, maar gewoon helemaal doen wat je in gedachten had. Die heb ik gezocht - soms leek die zoektocht eindeloos - en allemaal gevonden. En in deze blogpost wil ik hen uitvoerig bedanken voor de allerliefste zorgen. Zonder hen had 5 augustus zonder twijfel anders gelopen...

Dus; hieronder een liefdevolle vermelding van de belangrijkste vendors en schatten van mensen die onze dag mee tot een goed einde brachten én enkele leuke foto's van absolute topfotografe Myra.

Liefs,
Annelies

Fotograaf: Myra
Save the date-kaartje: Studio LRN
Uitnodiging: Maison des Oiseaux
Schoenen: Charlotte Mills
Make-up: visagiste Hilke
Haar: Het geknipte Huis
Jurk: ANGIE van Marylise Bridal, volledig aangepast naar eigen wens dankzij Cermo Concept
Kostuum en schoenen echtgenoot: Café Costume
Bloemen: Atelier Stek
Cava-bar: Alouette
Ringen en oorbelletjes: Simple comme bonjour
Armbandje en halskettinkje: Wouters&Hendrix
Ceremonie: Woordenvol
Traiteur: Heerlijk&Hecht
Versiering zaal: Atelier Stek & DIY via webshop Studio Lala
Foodtrucks: The Blue Truck en Loco Mexicano
Taart: Baked
Letters A&V: Letterworks
Gastenboek: Sissy Boy
Fotograaf avondfeest: Charlotte Wellens

En een speciale dank voor onze ouders, mijn bruidsmeisjes en onze getuigen voor alle lieve zorgen en voor mijn nichtje en beste vriendin voor het versieren van de zaal.

Al meteen na het publiceren van mijn blogpostje over onze Save the Date stelde ik vast dat ik nog niet uitgeschreven was. Bij deze nog een deel II, dus. Over de keuzestress die gepaard gaat met het organiseren van een huwelijksfeest ;-).

Toen mijn lief op 6 februari 2016 voor mij door zijn knieën ging, kon ik niet gelukkiger zijn. Hoewel ik als klein meisje nooit echt droomde van een groot feest en een gigantische witte jurk, had ik sinds ik samen ben met het lief wel heel sterk het gevoel dat ik wilde trouwen. Het lijkt me bijvoorbeeld fijn om 'mijn man' te kunnen zeggen, in plaats van 'mijn lief' en op een bepaalde manier schept die 'voor altijd'-belofte ook wel een speciale band.

Niet lang nadat hij de vraag stelde, begonnen we hier en daar al te zoeken naar inspiratie. Ik wist vorig jaar rond deze tijd nog niet helemaal wat ik wilde, maar ik wist wel heel goed wat ik niét wilde. En dat werd al snel een lijviger lijstje dan verwacht: zo waren de typische strapless jurk en een klassiek, strak boeket met witte of rode roosjes al meteen een no go. Voor ons ook geen receptie met eindeloos kussen en handjes schudden - zelfs met Nieuwjaar kussen we het liefst gewoon elkaar ;-). En we wisten al snel dat we geen donker hol als feestzaal wilden. Ook een kerkelijk huwelijk zou helemaal niet bij ons passen. Wij hebben allebei een pakketje normen, waarden en de drang om naar zingeving te zoeken meegekregen van thuis, maar God en Jezus maken daar geen deel van uit. Om die reden willen we die er dan ook niet bij betrekken als we elkaar onze trouw zouden beloven. Maar zouden we dan enkel voor een burgerlijk huwelijk gaan of ook voor een ceremonie? En toen we besloten voor de ceremonie te gaan, moesten we beslissen of we al onze gasten daarvoor zouden uitnodigen of enkel familie? Zouden we die ceremonie dan binnen of buiten houden? En nemen we zilveren of gouden ringen? Welke juweeltjes passen het best bij mijn jurk en zal ik mijn haar loslaten, of toch opsteken? En wie o wie zouden we vragen als huwelijksfotograaf?

En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Met dat hele lijstje aan don'ts en dilemma's maakten we het onszelf wel moeilijk, want de do's waar wij naar op zoek zijn, zijn niet altijd makkelijk te vinden óf ze zijn heel erg duur. En dat past niet ons budget (ergens verderop wordt er ook nog gerenoveerd, weet je wel...).

Mijn eerste heil in deze zoektocht naar de vormgeving van onze dag vond ik bij Pinterest. Ik heb mijn verborgen 'Yes, we do'-bord al veel langer dan we effectief verloofd zijn (duh...). Ik vind het een zaligheid om er leuke dingen te zien, te pinnen en door te klikken naar desbetreffende websites. Maar Pinterest is ook gevaarlijk; de foto's die je er tegenkomt, zijn vaak het resultaat van een gestylede shoot en ik kan me ook wel voorstellen dat bijna alle brides-to-be exact dezelfde foto's aan het pinnen zijn. De zoektermen bohemian wedding en bohemian bride leveren alleszins heel veel resultaten op... En ik wil misschien toch dat het bij ons net ietsje minder eenheidsworst wordt.

Ook Etsy is een ware bron van inspiratie; een hele hoop creatievelingen verkopen er (handgemaakte) spulletjes die je huwelijk mee kunnen maken tot wat je wil. Buiten de virtuele wereld om bezocht ik afgelopen najaar de moderne trouwbeurs 'I do I do' in Antwerpen. Ik moet bekennen dat ik daar meer van verwacht had  - vooral de kleine hoeveelheid kraampjes viel wat tegen - maar wàt er stond was wel allemaal prima verzorgd.

Op Facebook en Instagram volg ik ook de Nederlandse variant van 'I do I do', genaamd 'Engaged'. Hun huwelijksbeurs gaat nu al een aantal seizoenen mee en nu brachten ze begin deze maand ook een boek uit.  Dat boek, 'Het Nieuwe Trouwen', stelt de juiste vragen, waardoor je al zoekend naar de antwoorden te weten komt hoe je nu net wil dat je huwelijksdag eruit zal zien.

En tot slot is het laatste leuke hebbedingetje waar ik op botste in deze categorie het pakketje Milestone 'Getting Married'-kaarten*. Je kent die kaarten misschien al wel omdat elke kersverse mama babylief fotografeert naast zo'n kaart, maar nu zijn die kaarten er dus ook voor de brides-to-be. Je kan op elke kaart onderaan schrijven wanneer welke activiteit plaatsvond -er selfies mee nemen à volonté -  en later heb je daardoor een fijn aandenken.

Acht alinea's later ben ik wel uitgebabbeld over de huwelijksvoorberedingen, voor nu dan toch. Met Valentijn vandaag kon ik het gewoon niet laten. Oeps...
 
Liefs,
Annelies

*Sommige producten in deze blogpost zijn gesponsord, maar dat doet niets af aan mijn mening.

In december downloadde ik een aftel-app. Er zijn altijd wel een aantal leuke dingen in het vooruitzicht die de moeite waard zijn om de dagen voor af te tellen. Met stip op 1 staat onze verhuis. Jezus, wat zijn we dat verbouwen beu  - en dan bedoel ik écht beu, niet gewoon een beetje, en al helemaal niet grappend bedoeld, echt kotsbeu (tegen jullie mag ik eerlijk zijn, toch?). Nog 114 dagen - of vier maanden - bellen, mensen achter hun veren zitten, wekelijks traantjes, naast elkaar leven en bijna enkel babbelen over het huis. Weinig roze wolken en fijne ervaringen hier. Sommige mensen vinden (ver)bouwen misschien leuk of verrijkend, maar dat aspect van verbouwen zijn wij nog niet tegengekomen. Het eindresultaat zal mooi zijn - gelukkig maar - maar als we wisten wat we nu weten, hadden we er niet aan begonnen. True story.

Maar gelúkkig zegt de aftel-app me ook dat na die verhuis ons huwelijk zal volgen. Nog 180 dagen - of zes maanden - wachten tot we trouwen. En voila, daar zijn wél roze wolken en fijne ervaringen gesignaleerd. Thank God. Ondertussen ligt het meeste vast voor die ene dag die er niet snel genoeg kan zijn, maar niet lang genoeg zal duren. We hakten al veel knopen door en onze dagplanning staat bijna op punt. Afgelopen herfst hebben we onze Save the Date-kaartjes verstuurd en aangezien ik daar nog niet eerder iets over schreef en we vandaag 1 jaar verloofd zijn (feest!), vond ik het tijd om nog eens iets te posten over de voorbereidingen van ons huwelijk. Kwestie van de moraal hoog te houden ;-).

Het was half augustus (ja, I know, een klein jaar voor ons eigenlijk huwelijk) toen we met Glenn Onzia (Onzia photography) afspraken. Hij zou enkele foto's maken die we konden gebruiken voor ons Save the date-kaartje. Glenn koos de locatie, bracht de zon voor ons mee en maakte prachtige foto's die we nu al koesteren. Het waren er zo veel dat het heel erg moeilijk kiezen was - trouwens; massa's bewondering voor hem! Gelukkig heeft mijn lieve vriendin en grafisch talentje Laurein mee enkele knopen doorgehakt qua fotokeuze en vormgeving. Ze begreep als geen ander hoe we wilden dat ons kaartje er zou uitzien.We lieten Laureins ontwerp vervolgens drukken bij plaatselijke drukker Studico.

Bij Mino Paper Sweets bestelde ik een stempel met onze namen op; die gebruikten we om op de voorkant van de enveloppen onze namen te zetten.

Over mijn jurkje kreeg ik best veel vragen; het is van Sessùn-Oui. Zij ontwerpen heel betaalbare, alternatieve trouwjurkjes. Het enige nadeel is dat het een beperkte oplage is die in België bijna niet verkocht wordt. Het mijne was een soldenkoopje dat ik in juli bestelde via de Franse website Peoplesrag. Ik vond het best spannend om zo'n jurkje online te bestellen, en het paste ook niet helemaal. Maar na één bezoekje aan een goede naaister zat het als gegoten. Ik kocht ondertussen mijn 'echte kleed' al en ga dus niet in de verleiding komen, maar andere brides-to-be die nog op zoek zijn naar hun - budgetvriendelijke - jurk kan ik alvast zeggen dat de nieuwe collectie van Sessùn-Oui verkocht zal worden vanaf maart van dit jaar.

In afwachting van de verhuis, blijf ik hardnekkig genieten van de kleine dingen in het leven. Zo vind ik dat huwelijk tot in de puntjes voorbereiden best een fijn tijdverdrijf. Over drie weken gaan we kijken voor trouwringen en spreken we nog eens af met de meisjes van Maison des Oiseaux om te kijken hoe ver het met de uitnodiging staat. En ook kijken naar deze foto's maakt me blij in afwachting van the real deal. En misschien willen jullie ook wel meekijken?

Liefs,
Annelies