Geen idee of jullie je nog herinneren hoe de weergoden ons getart hebben de eerste maand van het nieuwe schooljaar, maar ik kan je garanderen dat het vreselijk was. Het heeft elke dag geregend. Elke dag, op één na...

Wim en Virginie zouden trouwen op zaterdag 26 september en ik mocht hun foto's maken. Net als hen hoopte ik weken op voorhand al dat het alsjeblief droog zou mogen zijn op hun trouwdag. En kijk: onze gebeden werden verhoord. Stralend weer en zo'n stralend koppel maakten mij oprecht blij.

Wim en Virginie zijn ontzettend warme en sympathieke mensen, met heel veel liefde voor elkaar en voor hun lieve dochtertje Marthe. Toen ik op hun trouwdag ook hun beide families ontmoette, merkte ik al snel dat liefde voor hen iets heel vanzelfsprekends is. Ze hebben gelachen, ze hebben gehuild, ze hebben genoten, ze hebben gedanst en vooral hebben ze gekozen voor elkaar en ik vond het een eer deze memorabele dag voor hen te mogen vastleggen. Ik weet zeker dat die twee nog veel zullen reizen, nog veel zullen lachen en gemaakt zijn voor elkaar.

Proficiat, Virginie en Wim.

Het laatste anderhalf jaar heb ik de gewoonte om tijdens vrije momenten met mijn camera rond te lopen en hier en daar wat te fotograferen. Het lief en ik stelden onlangs vast dat ik sindsdien - zonder het goed door te hebben - veel minder bak; iets wat ik voorheen heel geregeld deed. Bijna elk weekend waagde ik mij aan één of ander dessert. Toegegeven: het was niet altijd een succes, maar ik was er wel altijd fier op :-).

Dit weekend besloot ik toch nog maar eens te bakken en de inspiratie daarvoor vond ik via een filmpje op Facebook. Ik maakte appelroosjes. In het filmpje, dat een dikke minuut duurt, tover je een vel bladerdeeg en een appel zo om tot een lekkernij die er ook nog eens mooi uitziet. Bij mij duurde het langer dan een minuut en is het resultaat niet zó heel mooi (roosjes, hoezo?), maar zeker geslaagd genoeg. En als ik het nog een paar keer probeer, gaat het misschien al weer vlotter.

Nodig:
2 appels en limoensap
bladerdeeg
één ei
abrikozenconfituur

Voor de the making of kan je het filmpje bekijken.

Aangezien wij gisterenavond bij mijn schoonouders mochten aanschuiven, nam ik de appeltaartjes mee in een taartdoosje dat ik ooit bij Hema kocht. En omdat het alweer bijnà kerstmis is - en ik mijn inpakskills al wil trainen - maakte ik er een feestelijke vlaggenlijn op met washi-tape. De inspiratie daarvoor vond ik op Pinterest. Ach, het is maar eens per week zondag, toch?!

De afgelopen dagen heeft iedereen het over het weer. Ja-haa, het is koud. Kouder dan gewoonlijk rond deze tijd van het jaar. Zo'n twee weken geleden ontkende ik nog in alle talen dat de herfst zich al liet voelen en ging ik nog dapper zonder broekkousen onder een jurkje naar school, maar deze week ben ook ik gezwicht. Warme benen, alsjeblief.

Eigenlijk heb ik niks tegen herfst of winter. Op de vraag wat mijn lievelingsseizoen is, kon ik nog nooit een consequent antwoord formuleren. Wanneer het zomer is - en op ons appartement méér dan 30° - kan ik niet wachten tot de winter er is, maar als ik dan in hartje winter 's ochtends in alle donkerte moet vertrekken en 's avonds ook zo thuis kom - en onderweg ergens mijn handschoenen kwijtspeelde - wil ik zomer.

Gelukkig heeft elk seizoen zijn voordeel: nieuwe kleuren, nieuwe geuren, nieuwe stofjes, nieuwe kleren. Alleen ging ik sinds september de uitdaging aan om minder geld uit te geven aan kleding en op dagen zoals vandaag heb ik flink de pest aan dat voornemen van mij. Goed, het lukt me dan wel aardig, maar wat heb ik zin in een nieuwe herfstoutfit. Om het leed te verzachten, breidde ik mijn outfit-bord op Pinterest uit en stelde ik voor mezelf twee gedroomde herfstoutfits voor dit najaar samen. Benieuwd naar mijn andere borden op Pinterest? Neem dan hier een kijkje.

Hieronder telkens de foto van leuke must have (nu ja...)-items, met link.
Dan kunnen we tenminste allemaal samen dromen.
Nah.

De trui met opschrift 'Hello' is van Merch.
De grijze jeans heet Theane en is van CKS.
De roze jas - to top it all up - is van JBC.

De rok - oh my God, I'm in love - is van H&M.
De laarsjes zijn van Sacha. 
De jas is van Mango.
Het tasje is van Annelies Timmermans.
 

Eind juli mocht ik het mooie buikje van Leen al fotograferen. Toen was het nog spannend afwachten tot de baby er was. Kleine Nand liet langer op zich wachten dan gepland, maar op 2 september - een vroeg verjaardagscadeau voor mama - kwam hij dan toch piepen.

Een dikke week later, hij was negen dagen oud, mocht ik hem fotograferen. Zo klein, zo vertederend. Eigenlijk wilde hij liever slapen, maar af en toe opende hij zijn mooie oogjes om te kijken wat die gek met die camera allemaal aan het uitspoken was...

Afgelopen weekend waren mijn camera en ik onderdeel van een verrassing voor de jarige mama van een prachtig gezin. Ze kreeg van haar kinderen de instructies om netjes en in vrolijke kleuren gekleed te komen. Bij het opdraaien van de parking van de vliegclub in Malle - niet wetend wat haar te wachten stond - stond haar hart even stil bij het idee uit een vliegtuig te moeten springen...

Maar uit een vliegtuig springen doe je niet in je zondagse outfit. Het moest dus wel iets anders zijn.. Toen ze hoorde dat ze geen duosprong of andere gevaarlijke toeren zou moeten uithalen, maar wel mocht poseren voor mijn camera, samen met haar kinderen, schoonkinderen en echtgenoot viel er een blok van haar schouders en kon ze spontaan een enorme glimlach op haar lippen toveren. En die glimlach is daar gebleven tot de allerlaatste foto.

Mission accomplished.

Liefs,
Annelies

Sinds kort ben ik de troste eigenaar van een salopette. Het is al de derde keer in mijn leven dat ik eigenaar word van dit soort kledingstuk. De eerste keer was ik er ongeveer 10, de tweede keer 16 en nu 26. Om de zoveel tijd verovert de salopette de kleerkasten weer terug en dat vind ik hélemaal niet erg. Lekker warm, een beetje stoer en gewoon leuk om te dragen.

Ik heb eventjes moeten zoeken, maar ben heel blij met mijn exemplaar! (leve Zalando, leve solden!)

Toen we vorige week op trot gingen met onze klas fotografie mocht ik model zijn voor mijn mede-cursisten en daardoor kan ik jullie mijn salopette ook laten zien.