Regen, vandaag, op de laatste vakantiedag. Jammer, maar ik ga er niet over zeuren. Eigenlijk hebben we een heel erg mooie zomer gehad, met veel zon.

Die regen vandaag maakt dat ik gezellig binnen blijf om te genieten van de rust. Ik deed dat samen met het VTWonen Magazine (kan ik echt in blijven kijken, dromen, verder kijken, nog dromen), Or Tea!? en confetti. De confetti komt uit mijn perforator. Toen ik mijn bureau, boekentas en schoolspullen schoolklaar maakte, merkte ik dat ie nogal vol zat...

Or Tea!? heeft mijn hart veroverd. Ik houd van thee. Elke ochtend drink ik een grote kop voor ik naar school vertrek. Soms zelfs op de trein in een thermos-  ja, mijn planningen zijn niet altijd wat ze moeten zijn. En het liefst drink ik doorheen de dag ook nog een kopje of twee. Doorgaans ga ik voor Clipper; in onze kast staan verschillende smaakjes. Voor elke gelegenheid en voor elk humeur is er wel thee. Maar nu ik deze van Or Tea!? ontdekte ga ik mijn collectie uitbreiden. Vandaag dronk ik de Natural tea blossom waarbij er - geloof het of niet - een echte bloem in je theetas groeit nadat je heet water toevoegde. Als dat geen klein geluk is.

Tijd voor een zetelfeestje, hier! En dan vanaf morgen weer naar school!

Elke vakantie wil ik minstens één keer in Geel de markt doen. Deze zomer kwam het er nog niet van en aangezien de tijd dringt - over één week weer voor de klas - maakte ik er vandaag werk van.

De kramen die ik zéker passeer zijn de bakkerskraam en de warme wafeltjeskraam (hell yeah). Dat ik ondertussen heel veel lieve, lachende bekende en onbekende gezichten zie in het voorbijgaan, vind ik een meerwaarde. Markten; het doet iets met mij.

Getipt door Laurein had ik vandaag ook nog een andere, bijzondere kraam op mijn lijstje staan; Alouette Coffee. Philippe en Jänni staan met hun oude, maar o zo mooi verbouwde Renault Alouette op de markt met heerlijke koffie, thee en ander lekkers. Ze hadden het idee om zoiets op te starten al langer, maar gingen pas enkele weken geleden over tot de uitvoering. Ik vind het zo spannend voor hen! Hun passie voor oldtimers en koffie en hun ervaring in de horeca maakt deze uitdaging perfect geknipt voor hen. Je kan hen vinden op markten, maar ook op foodtruck festivals, braderijen én - nog beter - als je een feestje geeft en je wil hen erbij om koffie te voorzien, kan je hen en hun supermooi busje zelfs reserveren.

Ik hoop stiekem dat er vanaf september een gaatje zit in mijn lesrooster op dinsdag, zodat ik af en toe kan langsgaan bij Philippe en Jänni. Lekkere koffie en hun gulle lach maken de dinsdagmarkt in Geel nog zoveel meer de moeite.

Doordat ik de afgelopen dagen nog wat aan de foto's en deze blogpost prulde, ging onze reis nog niet echt uit mijn hoofd.

Ik heb in Portugal heel vaak gedacht aan hoe het vroeger was, toen ik nog met mama en papa mee op vakantie ging. Tot mijn 18 gingen broerslief en ik mee. De vakantiebestemmingen werden door mijn ouders gekozen en ik kan me niet herinneren dat wij ons daar ooit vragen bij stelden. Mama en papa kozen voor rust en stilte, en voor allesbehalve drukke dagprogramma's. Nog steeds, trouwens. Nu ik zelf werk en de rust soms zoek is, begrijp ik die keuze van hen. En hoewel ik erg gesteld raakte op het maken van korte citytrips zo tussendoor kan ik ook genieten van een langere vakantie; niets moeten, alles mogen.

Met onze keuze voor Portugal hoopten het lief en ik zo'n soort vakantie te hebben. Slechte planners als we zijn, legden we amper twee maanden op voorhand het nodige vast; een vlucht en een appartementje via Airbnb. Concreter werd het niet echt. Ik neem mezelf elke keer voor tijdig de reis te plannen, maar in werkelijkheid ga ik altijd pas de week ervoor reisgidsen zoeken in de bib. En uiteindelijk werkt dat ook ;-).

Mijn ervaring met Airbnb was op voorhand overwegend positief. Maar nu ná onze reis weet ik niet zo zeker of ik opnieuw eerst via hen zou zoeken naar een verblijfsplekje... We boekten het appartementje van een Portugese acteur - mocht je ooit SpongeBob in het Portugees kijken; Mr. Krabs, that's him! - en al meteen viel op dat hygiëne niet zijn sterkste kant was. Op zich geen echt probleem, want op vakantie ga je gewoonlijk niet de hele tijd binnen zitten. Maar toen niet veel later bleek dat onze gastheer het pand ook verhuurde aan vlooien (véél vlooien) was de sfeer ver zoek. Een heel gedoe, een dure telefoonrekening en 36 uur later konden we gelukkig naar een ander huisje waar het misschien niet zo gezellig en leuk ingericht was, maar waar het wel proper was! Twee dagen vakantie wég, maar vastberaden om van de andere dagen meer dan het beste te maken.

We verbleven in Cascais, trouwens. Een gezellige badplaats die in het verleden vooral bezocht werd door rijke Portugezen. Doordat het amper 30 km van Lissabon ligt, spreekt het voor zich dat de bewoners van de hoofdstad in hun weekend op de trein springen om op het strand te gaan liggen in Cascais. Tijdens de zomermaanden vind je er vooral Fransen, Spanjaarden en Portugezen - die gewoonlijk zelf vakantie nemen in augustus.

In en rond Cascais liggen andere pareltjes van steden zoals Syntra en Estoril. Ook de grillige kustlijn, met onder andere surfer's paradise Guincho Beach, is de moeite om te bezoeken. Wij deden dat met de fiets, maar mochten we het woord grillig op voorhand in een reisgids hebben zien staan, hadden we dat ongetwijfeld niet gedaan. Zwetend, bijna kressend en boos, maar ook heel fier op elkaar zijn we drie uur fietsend naast het water onderweg geweest naar Cabo da Roca. Wind op, berg op. Meer dan dat ik 50km/u reed, hoef ik over de terugrit niet te zeggen :-).

Net als in Lissabon kan je ook in Cascais lekker eten. Wij deden ons tegoed aan Portugese tapas bij Tip&Tapas en aan (jawel, ik kreeg hem mee!) vegetarisch smullen bij House of Wonders.

Met een kleurtje, verhalen, een mondje Portugees en veel foto's kunnen wij nog even nagenieten van onze eerste 'lange vakantie' samen.

Kijk je even mee?

Misschien weten jullie nog dat ik om de grote vakantie te vieren en om mijn hoofd leeg te maken eind juni een papieren mini-slinger maakte?

Wel, hij heeft iets meer dan een maand de kleine sanseveria onder de stolp kleur gegeven, maar op één of andere manier beseft de slinger dat de vakantie bijna gedaan is, want hij ziet er niet meer zo fris uit. Ik had misschien op voorhand moeten bedenken dat de combinatie van papier, touw, stolp, plant - en dus één keer per week water - geen lang leven beschoren zou zijn...

Gelukkig heb ik een meer dan waardig alternatief gevonden dat gewoon voor altijd kan blijven hangen; een mini-garland uit stof. Ik vind het zonde dat ik zoiets leuks niet zelf kan maken, maar gelukkig kan de Nederlandse Liesbeth van SLOPPOP YEAH dat als de beste! In haar webwinkel vind je leuke vrouwen- en kinderkleding, vrolijke spullen voor in huis en - mijn God, moet ik echt een keer proberen - tijdelijke tattoos! De slinger is het eerste item dat ik er bestelde, maar ik voel nu al medelijden met het jurkje dat ik ook in mijn virtuele winkelmandje stak en dat daar nu nog steeds in ligt ...

Maar goed; nu de stoffen mini-slinger hier is en een mooie match vormt met de sanseveria heb ik zo het gevoel dat de vakantie toch wat bij me blijft. High five! Bovendien is het leukste aan versiering zoals deze slinger dat ie in feite overàl wel past. Ik kan naar hartenlust variëren hier!

Liefs,
Annelies

De afgelopen tien dagen waren het lief en ik op vakantie in Portugal. We bezochten onder andere Lissabon. Heerlijk! En nu ik zo'n 650 foto's later weer thuis aan mijn pc zit, weet ik niet goed waar te beginnen. Er is zovéél dat ik wil vertellen en zovéél dat ik wil laten zien. Het lief verzekerde mij dat niemànd zit te wachten op een reisverslag. Dat kwam best binnen, want ik was al aan het broeden op een tekst ;-). Maar na het even te laten bezinken, denk ik er net zo over. Ik heb besloten me te beperken (nu ja ...) tot 'what to do' en 'where to eat'-tips. Want eigenlijk hebben wij ons op 1,5 dag in de kleurrijke stad ook voornamelijk verplaatst van (yummie) highlight tot highlight. Op voorhand zocht ik via Tripadvisor en de 100% Lissabon-reisgids enkele adresjes op.

Op de eerste dag hebben we meteen toen we 's ochtends toekwamen tram 28 genomen - net als bijna alle andere toeristen. Dat is één van de oude trammetjes dat een lusje rijdt doorheen de stad en je al meteen voorbij mooie plekjes loodst. Soms zijn de straatjes waar de tram rijdt zo smal en zo steil dat je je afvraagt of je heelhuids boven geraakt.

We stapten af in de Alfama-wijk en wandelden op aanraden van mijn nichtje zonder kaart weer naar beneden. Zo zouden we plekjes zien die we anders misschien zouden missen. We zijn niet verdwaald en passeerden de schattigste steegjes. De was hangt er tussen de huisjes te drogen naast de vogelkooitjes. Een voltreffer!

Toen was het tijd voor onze eerste lunch in Ti'Camila tegenover het Fado-museum. De sangria is er zàlig en voor onze neus stond een Fado-zanger het beste van zichzelf te geven. We bleven er twee uur op het terrasje plakken, maar besloten dan toch maar onze tocht verder te zetten. Na de middag wandelden we doorheen Baixa en Chiado - de twee centrumwijken - tot in Bairro Alto. Daar was het tijd voor alweer een terrasje. We stapten naar Lost-IN: een afgelegen, maar heel gezellig terras dat een mooi uitzicht biedt over Bairro Alto. Je kan er ook Indisch eten, maar wij dronken er enkel iets.

Eten wilden we die avond namelijk doen bij Officina Do Duque. Chef Rui Rebelo deed ervaring op in sterrenrestaurants en stampte nu zelf een klein restaurant uit de grond dat innovatieve, bijzondere en vooral sterwaardige gerechten serveert voor een zeer schappelijke prijs. Het menu wisselt geregeld en er wordt voornamelijk gewerkt met lokale ingrediënten. Met deze heerlijke maaltijd eindigde onze eerste avond in Lissabon.

Toen we enkele dagen later terug gingen, deden we weer alles te voet, waardoor we de stad helemaal konden ervaren. We wandelden naar de Botanische tuinen. Het is daar heel rustig vertoeven. De meeste toeristen doen niet de moeite tot daar te wandelen, omdat de tuinen eigenlijk niet meer goed onderhouden worden. Wij vonden het net daarom wel leuk! Kalm en (bijna) ongerept groen.

Die avond aten we bij Pharmacia. Dit restaurant grenst aan het museum van de farmacie en serveert al het eten in dat thema. Een cocktail in een spuit, de rekening in een medicijnendoosje of het water in voormalige etherflessen; het kan er allemaal! We bestelden er tapas. Op de terugweg naar het station stopten we voor een ijsje van Davvero; deze artisanale ijszaak heeft smaakjes op de kaart staan zoals parmezaan en olijf. Wij durfden die uitdaging niet aan, maar smulden van hazelnoot- en Oreo-ijs.

Teruggaan, ooit? Ik hoop het! En misschien zijn jullie nu ook in a colourful Lisbon mood. Mocht je gaan, passeer dan ook langs Cascais... Daarover volgt één van de dagen een gelijkaardig verslag.

Enjoy the pics!

Leen en Jens verwachten een baby. Over zo'n drie weken wordt hun wereld op zijn kop gezet. Pampers verversen, hartverscheurende huiltjes, sussen, glimlachen, eindeloze knuffels en kusjes, opnieuw verliefd worden, ... Het hoort er allemaal bij. Ik vind het heel spannend voor hen. Nu zijn ze nog met z'n twee, binnenkort met drie.

Wij trokken er nog op uit om foto's te gaan maken van dat kleine wonder onderweg.