Afgelopen weekend waren wij in Durbuy. Wij zijn mijn ouders, mijn broers en hun vriendinnetjes en het lief en ik.

Het was er vreselijk koud, maar ook zo mooi. Op zaterdag waagden we ons aan een death ride en boogschieten. En hoewel ik doorgaans nogal onhandig ben in zo'n dingen - zo haat ik ook bowlen; ik raak haast nooit een kegel - schoot ik nu verrassend vaak in de roos. Mocht ik niet zo op mijn papa lijken, zou ik zweren Willem Tells dochter te zijn ;-). Na de middag maakten we een wandeling die bijna even spannend was als de death ride eerder die dag. Spannend, omdat ik niet houd van natte sokken en we dus echt goed moesten uitkijken waar we onze voeten zetten. Het bos lag er slijkerig bij. Gelukkig deden de sauna en het gezellige samenzijn 's avonds de kou al snel vergeten.

Op zondag wandelden we doorheen het oude centrum van het schattige stadje dat Durbuy is.

Verstrooid als ik ben, vergat ik mijn camera thuis... Gelukkig was die van mijn mama er wel bij en kon ik me daar mee uitleven!

Liefs,
Annelies

Ondertussen is het alweer twee weken geleden dat ik wat schreef. Schandalig, vind ik dat. Tijd dus om daar verandering in te brengen. Gelukkig heb ik wel wat ideeën om de komende tijd weer wat te kunnen posten. Ik overweeg om elke maand een overzichtspostje te schrijven, zo vanaf maart. Dan bestaat de blog een jaar! En misschien ga ik ons appartement ook nog mooi fotograferen; als we er dan niet meer wonen, kunnen we ons tenminste nog goed voorstellen hoe het er was. Daarover gauw meer :-). 

Vandaag wil ik het even hebben over de prachtige kunstwerkjes die Susan Meijerink maakt. Heel toevallig ontdekte ik haar wall art via Instagram. Ze reageerde op een foto van Anki van Zilverblauw en ik klikte even door naar haar profiel om vervolgens van de ene "ooh" in de andere "aah" te vallen.

Ze maakt prachtige dierenhoofden uit papier-maché. Ik zag een beer, een das, een vos, een giraf en .... een konijntje, met een hangend oortje. Ik vond ze allemaal mooi, maar meneer Konijn toch net iets leuker. Na wat heen-en-weer gemaild te hebben hangt nu, zo'n twee weken later, een prachtig exemplaar bij ons tegen de muur.

Speciaal voor de foto - en omdat ik daar echt wel rustig van kan worden - ruimde ik gisteren onze hele living op. Susan en meneer Konijn maken dat hoekje naast mijn bureau één van mijn favoriete plekjes bij ons.

Liefs,
Annelies

Op 19 december trouwden Stephanie en Koen. De hele dag stond in het teken van hun liefde voor elkaar, voor hun zoontje Tijs en voor hun familie en vrienden. Het leek wel een soort van winter-wonderdag, want zo met Kerst voor de deur was er geen ontsnappen aan de sfeer en gezelligheid die eigen zijn aan die periode van het jaar.

Stephanie en Koen hebben geglunderd van begin tot einde. En ik vond het heel fijn er samen met mijn camera te mogen bij zijn die dag.

Kijken jullie even mee?

Liefs,
Annelies

De creaties van Sloppop veroveren keer op keer mijn hartje. De jurkjes zijn zo mooi en de mini-garland die ik er vorig jaar in de zomer bestelde, is na aankomst niet meer uit ons interieur verdwenen - je kan de gewone dagen die passeren niet genoeg vieren, toch?

Ook de totebags van Sloppop stonden al even op mijn 'must have'-lijstje en vorige maand ook op mijn kerstlijstje. Alleen blijkt dat wel meerdere mensen de unieke tassen leuk vinden, want ze vliegen de deur uit. Gelukkig kan ik, als het op het verzamelen van leuke hebbedingen aankomt, zéér volhardend zijn ;-) en heb ik nu sinds vorige week ook een leuke tas in mijn bezit. Ben jij ook geïnteresseerd in de leuke totebags van Sloppop? Neem dan zeker een kijkje op de website; élk item is uniek.

Liefs, 
Annelies

De meesten van jullie weten misschien al wel dat ik een fan ben van Ikea. Ik kom er het liefst één keer per jaar, om verschillende redenen: ten eerste houd ik er gewoon al van om rond te wandelen in de opstellingen in het warenhuis. Bij elke nieuwe living die ik passeer, probeer ik mij de mensen voor de geest te halen die er zouden kunnen wonen. Ten tweede ben ik gek op de heerlijke Zweedse taartjes en tot slot heb ik elk jaar wel iéts nodig - en kom ik met véél meer thuis (story of my life...).

Vorig jaar kocht ik er een Bekväm-krukje, in houtskleur. We misten namelijk nog een trapladdertje - ik kon maar moeilijk aan onze hoogste keukenkast - en dit exemplaar vond ik leuk genoeg om voor en na gebruik gewoon te laten staan. Het afgelopen jaar heeft het zijn dienst al goed bewezen, maar eerlijk gezegd raakte ik wat uitgekeken op de gewone, simpele kleur. Ik vind witte, sobere interieurs prachtig, maar heb toch wel nood aan kleurrijke accenten. In een redelijke impulsieve bui besloot ik het te verven en voor fluogeel te gaan. Ik kocht primer en een half litertje gele Levis-verf - Clear Yellow B70 (toegegeven: de verf en primer waren samen wel vier keer zo duur als het krukje) en hoopte vurig op een goede afloop. Nu, zes dagen na de eerste lik verf is het krukje klaar en staat het opnieuw in onze keuken. En gelukkig voor mezelf heb ik nog geen spijt van de gewaagde kleur :-). Hieronder voor jullie de voor- en na-foto's.

Liefs,
Annelies

Het weer blijft één van de favoriete gespreksonderwerpen :-). Dus schrijf ik er nu ook maar over, of toch een beetje.

Het is al bijna één maand winter, maar daarvan hebben we nog niet veel gemerkt. Jammer, want ik houd wel van kraakverse, witte sneeuw - enkel die variant; de papperige, grijze versie een paar dagen later zint me veel minder - en van stralend blauwe hemels, een winterzon en vriestemperaturen. Gelukkig voor mij komt er zo'n weekend aan, als ik het weerbericht mag geloven. De warme chocomelk staat al klaar, maar voorts lijst ik voor jullie ook nog enkele andere winter essentials op.

1. Aangezien ik 's ochtends en 's avonds een aardig stuk fiets en graag ga lopen of zwemmen, lijdt mijn huid onder de temperatuurschommelingen. Buiten koud, binnen lekker warm. Bovendien was ik mijn handen nogal frequent en die optelsom van koude en veel wassen maakt dat mijn handen al snel één grote kloof worden. Ik zeul overal handcrème mee naar toe, en dan liefst ook nog één met een lekker geurtje. Momenteel zijn deze van Rituals en van TreacleMoon mijn favorieten.  

2. Ook mijn lippen en ogen verdienen een laagje bescherming. Deze crème van Yves Rocher beschermt zonder vet te maken. To top it all up ga ik voor de goede oude Labello. 

3. Overdag kies ik voor deze rode tui van H&M. Kerst mag dan wel voorbij zijn; voor even kan dit nog wel.

4. 's Avonds in de zetel kruip ik onder mijn warme deken van Mistral Home. Met zijn vrolijke Triangle print is dat een echte happy maker.

5. In bed draag ik mijn laarsjes van Woody. Allesbehalve sexy, maar zó zalig warm. 

Laat koning Winter maar passeren nu; ik ben er helemaal klaar voor.
Liefs,
Annelies

Misschien weten jullie nog wel dat het lief en ik zo'n dikke twee maanden geleden een huis kochten.. Wel, binnenkort is dat helemaal van ons en hoe dichter het komt, hoe spannender het wordt.

Ondertussen heeft onze architect het plan bijna helemaal op punt - hoera! - en daarom wilde ik graag wat inspiratiefoto's met jullie delen. Ik heb al uren gesnuisterd in de uitgebreide interieur- en architectuurbeelden die Pinterest rijk is. Heerlijk, vind ik dat.

Het huis dat we kochten, werd gebouwd in 1931. Best oud dus, maar toch vielen wij helemaal voor dit huis, omdat het hoge plafonds heeft, prachtige binnendeuren en een charmante hal. Het grote nadeel is daarentegen dat we het huis niet gewoon kunnen opknappen, maar wel grondig moeten renoveren. En hoewel ik absoluut nog massa's tranen zal laten als binnenkort de verbouwing niet loopt zoals gepland, probeer ik die renovatie toch ook als een voordeel te bekijken. Wij kunnen van dat huis nu helemaal onze thuis maken en doen wat wij leuk vinden. Rekeninghoudend met stedenbouwkundige voorschriften, uiteraard :-).

Doordat het een rijtjeshuis is en het huis maar 5,5 meter breed is, zullen voldoende licht in het huis brengen en de ruimtes zo nuttig mogelijk gebruiken de grootste uitdaging zijn, maar voor zover ik dat nu zie op het plan komt dat helemaal goed. Ik kan al niet wachten eraan te beginnen.

Onderstaande foto's vond ik op Pinterest en geven ons alvast een idee van hoe het zou kunnen - met de nadruk op 'kùnnen' - worden.

Nog even aftellen tot ons avontuur van start gaat :-).
Fijn weekend,
Annelies