Tini & Brecht trouwen op 11 juni. Nog 10 dagen plannen, dromen van en uitkijken naar deze grote dag. Ik mag er de hele dag bij zijn om ongetwijfeld één van de schoonste momenten uit hun leven vast te leggen. En ik kijk daar naar uit.

Ik ontmoette hen al eens in maart. Toen bezochten we de locatie waar hun huwelijk zal doorgaan - een prachtig kasteel in Sint-Truiden - en maakten we de foto's voor de uitnodiging. Ondertussen zijn die allemaal de deur uit en kan ik jullie enkele foto's laten zien.

Het was die dag in maart echt heel koud. Ondanks de temperatuur straalden Tini en Brecht toen al helemaal, dus ik ben ervan overtuigd dat ze dat over twee weken ook zullen doen. 

Liefs,
Annelies

De afgelopen zes maanden heb ik het huis dat wij kochten al een aantal keer aangehaald. Ik heb in januari al eens geschreven over hoe ik graag zou hebben dat het wordt, maar meer dan dat liet ik jullie nog niet zien.

Aanvankelijk had ik niet het idee om hier geregeld iets te posten over ons huis, maar nu we volop aan het kiezen zijn, ben ik toch van gedacht veranderd. Er moet zoveel gekozen worden (echt, absurd) dat ik het toch leuk vind er wél over te schrijven. Zo kan ik hopelijk mijn gedachten een beetje ordenen én kunnen jullie mee kijken. Als je me dan over een paar weken ergens zou tegenkomen en ik helemaal stressed-out ben, zal je tenminste weten waaraan dat ligt ;-). Die Vlaming en zijn baksteen in de maag... Het is iets bijzonders, toch?

Vanaf nu is er dus een nieuwe tag te vinden hier; Project Nest. Waaraan kan je je verwachten? Eerlijke verslagen (geen verbouwing zonder tranen), twijfelstress en foto's. Om de moraal hoog te houden, zullen er af en toe ook ideeën die ik op Pinterest opdeed de revue passeren. Dromen moet!

Zoals ik eerder al aanhaalde, is er momenteel weinig charmant noch fotogenieks te vinden in ons huis. We zouden volgend jaar in maart willen verhuizen, maar tot dan weten we zeker nog wat doen. We laten enkel het 'hoofdhuis' staan. De achterbouw die er ooit bij geïmproviseerd werd, zal verdwijnen en vervangen worden door een nieuwbouw-gedeelte voor zowel het gelijkvloers als het eerste verdiep. Wij hebben ons aandeel in de afbraakwerken bijna afgerond en zitten nog op schema (hoera!). De achterbouw en achtergevel zal afgebroken worden door iemand die er véél meer verstand van heeft dan wij - kwestie van zeker geen dingen te doen waardoor het plots bij de buurman zou binnen regenen. En hopelijk kan er ook voor het bouwverlof alweer iets opgebouwd worden.

Ik kan nog blijven doorgaan over dat huis, maar zal het jullie voor nu besparen. Wat zal er de komende maanden nog volgen? Iets over onze nieuwe achtergevel, iets over onze trap en binnendeuren, iets over de vloer, iets over de slaapkamer en iets over de badkamer. En misschien nog meer.

Maar voor nu; enjoy the pics!
Liefs,
Annelies

Het pinksterweekend brachten we door in Riomaggiore in Italië. Eén van de Cinque Terre. Twee weken na Rome mocht ik dus alweer inpakken voor een reisje naar het land van pizza en pasta. Ons verblijf daar was een cadeau van mijn schoonouders. Ze wilden er met ons hun huwelijksverjaardag vieren, en ook vakantie. Een weekend lang.

We kwamen er na een heel korte nacht (2,5u geslapen), een vlucht en een treinrit in de namiddag aan. De prachtige blauwe zee maakte meteen een goeie indruk. In die omgeving was bekomen van de reis niet heel moeilijk ;-). We wandelden er naar andere dorpjes en aten er - uiteraard - Italiaans en vis.

Omdat ik niet de hele tijd met mijn camera wilde rondlopen, maakte ik ook een aantal foto's met mijn gsm, maar de laatste dag begaf ik me dan toch met mijn camera tussen de massa Aziaten.

Kijken jullie even mee?

Zonder het goed te beseffen en vooral zonder het te voelen (wat was het koud), maakte de maand mei haar intrede.

Ik vertrok eind april op eindejaarsreis met enkele leerlingen en twee toffe, grappige collega's. Net als vorig jaar mocht ik daar de stad verkennen tijdens de schooluren. I love my job! Dit jaar besloot ik mijn camera niet mee te nemen, maar stelde ik het met de camera van mijn gsm en de geweldige app die VSCO-cam is. De meeste van de volgende fotootjes plaatste ik de afgelopen dagen op Instagram, maar hier krijgen jullie er meer uitleg bij :-)!

Enjoy!

Op zaterdag 30 april stond de wekker om 3u 45 (au!), maar deze 'orange morning essentials' - zoals ik ze zelf noem, hielpen mij er helemaal door. De pep start-crème van Clinique is een must als je er vroeg uit moet en je ogen er nog uitzien alsof ze uren lang naar een televisiescherm moesten staren. Met dit zalfje met vitamine c-extract ben je in no time wakker - of zie je er op zijn minst zo uit ;-).

Ook de breakfast-boxes van Delhaize zijn een zàlige oplossing als je te weinig tijd hebt om te eten of je ontbijt nog wil uitstellen voor onderweg.

Op zondag 1 mei werd er ook in Rome hard gevierd. Leuk allemaal, maar daardoor waren we wat beperkt in onze dagplanning. We wisten dit op voorhand en planden een sportieve fietstocht langs een stukje van de enige echte Via Appia.

Op maandag bezochten we het Vaticaan en deze mooie trap aan de uitgang van het museum stal al elke keer mijn hart.

Eens weer thuis lag er best wat werk te wachten op mij. Gelukkig vind ik het af en toe echt zalig om het huishouden te beredderen. Daarnaast werkten we ook heel wat in ons huis, dat er - ondanks de ijver - steeds minder als een huis gaat uitzien, haha. Zovéél dank aan de lieve (schoon)papa's, (schoon)zussen en broers die al mee de handen uit de mouwen kwamen steken. En zoveel bewondering voor mijn handige lief! 

Ik zou willen dat ik ook een fotootje kon posten van onze werf, maar ik vind er weinig fotogeniek aan, dus wacht nog even af... We're getting there ;-).

Aangezien we de zon meebrachten uit Italië liep ik de afgelopen dagen ook nog rond in blote benen.

En ook al zijn we hard aan het werk, toch maakten het lief en ik ook tijd voor elkaar. Gelukkig maar. IJsjes eten bij een ijszaak in onze toekomstige straat (luckiest girl in the world), cocktails nippen op de markt van Geel en 's avonds uitgeteld in de zetel hangen na een dagje werken in het huis. 

Dit badpak van Etam en strandvestje van Veritas kocht ik al een tijd terug , en hoewel ik ze gewoon zomaar wel even aantrok, heb ik ze opnieuw opgeborgen. 'Niks doen' staat even niet op de agenda...

Zondag werkte ik voor school, maar als ontspanning mocht ik van mezelf een fietstochtje maken. Aangezien wij een huis kochten in Geel (geboren en getogen) en ik ervan overtuigd ben dat ik daar het gelukkigst zal zijn, wil ik deze zomer ook jullie laten zien waarom ik zo van Geel houd. Ik wil op zoek gaan naar die plekjes die mij blij maken als ik er passeer en die Geel mee maken tot wat het is, voor mij alleszins. Deze foto van het roze huisje is de eerste in de reeks... Een uitgebreide post met vooral veel beeld volgt deze zomer.

Hopelijk konden jullie ook zo genieten van het mooie weekend?!

Liefs,
Annelies

De afgelopen weken zag ik hoe er op Instagram massaal foto's gepost werden van mensen die een bezoekje brengen aan het Hallerbos.

Ik had er ook heel graag een kijkje gaan nemen, maar 1) de afstand, 2) de drukte en 3) de hype een beetje beu, zochten het lief en ik het wat dichterbij op. Via Laurein van Endwood blog en via de Facebookpagina Visit Kasterlee kwam ik erachter dat er in de Hoge Mouw een even mooi stukje natuur te zien is dat 1) minder ver is, 2) minder drukbezocht en 3) nog niet gehyped is.

De kleur mag dan niet overwegend paars zijn, het was toch de moeite er te komen, zo vonden het lief en ik wanneer we er bijna helemaal alleen de paadjes bewandelden.

Misschien kunnen jullie ook nog wel een kijkje gaan nemen...

Liefs,
Annelies

ps: ik schreef dit tekstje eigenlijk al nog voor ik op eindejaarsreis naar Rome vertrok met mijn leerlingen. Ik droeg toen nog een dikke jas en sjaal. Het contrast kan niet groter zijn ;-).

Zondag 17 april was er de Shopfabriek in Heusden-Zolder. Die Shopfabriek - waarbij massa's creatievelingen hun werk tentoonstellen en verkopen - werd al voor de zesde keer georganiseerd. Ik kwam er eerder nog niet, maar vond het nu toch de moment er eens te passeren.

Samen met Laurein van de blog This is Endwood ging ik er een kijkje nemen. Ik zag zovéél mooie dingen (en ik wilde graag heel wat mee naar huis nemen), maar de focus lag er - misschien gelukkig maar... - voornamelijk op leuke spulletjes voor kinderen en kinderkamers.

Ergens te midden van die hele vrolijke boel stond ook Esther van Setareh Jewellery. Zij ontwerpt zelf mooie, sobere juwelen die duurzaam zijn, maar toch ook betaalbaar. Dankzij haar job als stewardess bezocht ze al heel wat plaatsen en deed ze veel indrukken op. Die ervaringen en indrukken probeert ze te verwerken in haar juwelencollectie.

Mijn oog viel meteen op een heel erg simpele ring. De zilveren kleur past perfect bij het steentje in mijn verlovingsring en samen, aan één vinger, zouden deze ring en mijn verlovingsring het beste in elkaar naar boven brengen. Ik maakte speciaal voor jullie wat fotootjes van zowel de zilveren ring als van de combinatie met mijn verlovingsring. Benieuwd wat Esther nog meer doet? Breng dan zeker haar website eens een bezoekje, en neem eens een kijkje op Instagram.

De foto van mij in mijn gele jasje heeft Laurein gemaakt. Ik krijg geregeld de vraag waar ik de jas haalde en aangezien ik er in december al wat over schreef, kan je daar een kijkje gaan nemen.

Liefs,
Annelies

Sterre en Luna deden onlangs hun Plechtige Communie. Ik ken hen al jaren als de guitige tweeling. Altijd aan het lachen, altijd blij. En dat was nu niet anders, ook al hadden ze het ferm koud toen ze zonder jas hun leuke kleren moesten showen. Gelukkig weten die twee als geen ander dat gedeeld leed, half leed is ;-).

Hopelijk hebben ze genoten van hun speciale dag en zijn ze nu bijna klaar voor het volgende grote avontuur; het eerste middelbaar...

Liefs,
Annelies